Posts mit dem Label Sudalgaa werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label Sudalgaa werden angezeigt. Alle Posts anzeigen

Sonntag, 11. Mai 2008

Монгол хэлний хоршоо үг

Хоршоо үг хэмээх ойлголт бол холбоо үг, нийлмэл үг, хэлц үг шиг өөрийн гэсэн бие даасан гарал үүсэл, зүй тогтол, онцлогтой монгол хэлний үгийн сангийн бүрэлдэхүүнд маш том орон зай эзлэх хамгийн их багтаамжтай судлагдахуун юм. Монгол хэлний хоршоо үг гэж юу болох, ямар онцлогтой болох, хэрхэн ангилах, хэрхэн хэрэглэх талаар үе үеийн эрдэмтэн, судлаачид сонирхон судласаар ирсэн. Харин нэг зохиолын тэр дундаа эртний уран зохиолын хэрэглэгдэхүүнээс хоршоо үгийг эрж хайсан цуглуулсан, судалгаа хийсэн нь тийм олонгүй. 1990 онд профессор М.Базаррагчаа “Монгол хэлний хоршоо үгийг хэрэглэх тухайд” хэмээх бүтээл туурвиж монгол хэлний хоршоо үгийг хэрэглэх талаар болон Б.Ринчений “Сандо амбан”, Лувсанданзаны “Алтан товч” зохиолын хоршоо үгийг түүж, ангилан задлаж, тодорхойлсон байдаг. Үүнээс өөр эх зохиолын хоршоо үгийн дагнасан судалгаа, хэлний хэрэглэгдэхүүн гараагүй байх.

Харин судлаач, доктор Д.Баасанбат өөрийн олон жилийн судалгааны ажлын үр дүн болсон “Хөх судар” романы хоршоо үгийн судалгааны нэг сэдэвт зохиолоо та бүхний гар дээр тавьж байна. Энэ ажилд тэрбээр Монгол хэлний хоршоо үгийг судлагааг дэлгэрэнгүй авч үзсэний зэрэгцээ, уг романы хоршоо үгийн давтамжийг хоршоо үг тус бүрээр тодорхойлон тооцоолж, уг зохиолд хэрхэн хэрэглэсэнийг жишээгээр батлан үзүүлжээ.

Нэг зохиолын хоршоо үг тэр дундаа монголын эртний уран зохиолын нэртэй томоохон бүтээлийг ийнхүү нарийвчлан тооцоолж судалгаа хийсэн нь монгол хэлний хоршоо үгийг судлагч нар, оюутан, магистрант, докторант нарын сурах, судлах үйлст ихээхэн хэрэгтэй гарын авлага бэлэн хэрэглэгдэхүүн болж байгаа юм.

Энэ зохиолд нийт 7000 шахам хоршоо үгийг баримттай авч цагаан толгойн дэсээр жагсаасан бөгөөд үг тус бүрийг чухам аль дэвтэрт, хэддүгээр талд хэрхэн бичсэнийг нягтлан тодорхойлсон нь эрдэм номын хүний няхуур нямбай, тэвчээртэй чанарыг илтгэсэн нүсэр ажил болсоныг дурдалтай. Хоршоо үг бол хэлний тэгш хэм, сондгойруулахгүй байх зарчим, яруу сайхан найруулан бичихэд тустай хамгийн баялаг материал болдог бөгөөд монгол хэлний арвин баян, яруу тансаг болохыг илтгэх энэхүү эх бичгийн хоршоо үгийн судалгаа нь эх хэлээ сурч судлах, найруулан бичих хэнд боловч хамгийн ойрын гарын авлага, хэрэглэгдэхүүн чухам хамгийн сайхан бодит жишээ болох нь дамжиггүй.

Энэхүү номыг “Mon-Education Press” хэвлэлийн газраас гаргаж байгаа “Эх хэл – эрдэнэсийн сан” цувралын хоёрдугаарх болгон хэвлүүлэв.

Хэлшинжлэлийн Ухааны Доктор (Dr.Sc.)

________________________

Жанцангийн БАТ-ИРЭЭДҮЙ

“МОНГОЛЫН НУУЦ ТОВЧОО” АНГЛИ ХЭЛЭЭР

Ìîíãîëûí ò¿¿õ, ñî¸ë, óòãà çîõèîë, õýëøèíæëýëèéí ¿íýò äóðñãàë “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî” õýìýýõ Ìîíãîëûí áè÷ìýë ò¿¿õýí ñóðâàëæèéí óóãàí äýýæ áè÷èã, ýðòíèé ìîíãîë óðàí çîõèîëûí ãàéõàìøèãò äóðñãàë ýíýõ¿¿ ºâ òýãø òóóðâèëûã äàÿàð îëíîîðîî ìºíõ ýðõýìëýæ, äýýäëýí áàõàðõàõ çîðèëãîîð áóóëãàñàí Ìîíãîë Óëñûí Åðºíõèéëºã÷èéí çàðëèãò “Ìîíãîëûí èõ õààäûí óãñàà ãàðâàë, ìîíãîë÷óóäûí àõóé àìüäðàë, ¿íäýñíèé ò¿¿õ, õýëáè÷èã, óòãà ñî¸ë, àðäûí àìàí çîõèîë, Ẻ ìºðãºë, çàí çàíøëûí èõ íýâòýðõèé òîëü, ìîíãîë õýëíèé ¿ãèéí óðëàãèéí ñîíãîäîã á¿òýýë, í¿¿äýë÷íèé ñî¸ëûí ¿ë äàâòàãäàõ õîñã¿é øèíæ ÷àíàðààðàà èæèëã¿é òîâîéæ, ¿åèéí ¿åä ãàéõàãäñààð ýðèí çóóíûã ýçýëñýí èõ òóóëüñ, “òàë íóòãèéí àíõèëàì ¿íýð íýâò øèíãýñýí ò¿¿õ, îí öàãèéí äàðààëëûí áè÷èã ìºí” õýìýýí çààæýý.

Ìîíãîëûí àðä ò¿ìíèé îþóíû á¿òýýëèéí îõè ìàíëàé áîëñîí ýíýõ¿¿ ñóóò á¿òýýëèéí ìîíãîë áè÷ãèéí àíõíû ýõ îäîî áîëòîë îëäîîã¿é áîëîâ÷ ýä¿ãýýãýýñ çóóí òàâü ãàðóé æèëèéí òýðòýý õÿòàä õàíç ¿ñãýýð ãàëèãëàí áóóëãàñàí ýõ îëäñîí òýð ¿åýñ, “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî”-íû ñóäëàë ýõýëæýý. ªíãºðñºí çóóíû ýõýýð Öýíä ã¿í óã çîõèîëûã õÿòàä õàíç ¿ñãýýñ ìîíãîë áè÷ãýýð áóóëãàñàí áºãººä, àêàäåìè÷ Ö.Äàìäèíñ¿ðýí îð÷èí öàãèéí ìîíãîë õýëýýð ÿðóó ñàéõàí õºðâ¿¿ëýí áóóëãàñàí íü íèéò ìîíãîë÷óóäûí õ¿ðòýýë áîëñîí áèëýý.

Åð íü Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îîã äýëõèéí îëîí îðíû ýðäýìòýä ººð ººðèéí õýëýýð îð÷óóëàí îëîí ñàÿ óíøèã÷äàä õ¿ðãýñýí áºãººä îäîîãèéí áàéäëààð ºðíº, äîðíû õîðü ãàðóé õýëýýð çóó ãàðóé óäàà õýâëýãäñýíèé äîòîð àíãëè õýëýýð õýä õýäýí îð÷óóëãà ãàðñàí áàéíà. Òóõàéëáàë, Ýíýòõýãò Âåé Êóé Ñóí (Wei Kwei Sun) /1950, 1957/, Àíãëèä À.Âåëëåé (A.Walley) /1963/, Îíîí ªðãºí㺺 (Urgungu Onon) /1990, 1993, 2001/ íàð, Àìåðèêò Êóî-Éè-Ïàî (Kuo-yi-Pao) /1965/, Ô.Â. Êëèâåç (F.W.Cleaves) /1982/, Ï. Êààí (P.Khan) /1971/ íàð, Àâñòðàëèä Èãîð Äå Ðàõåâèëö (Igor de Rachewiltz) /2006/ íàðûí îð÷óóëãóóä òóñ òóñ ãàðñàí áàéíà. Äýýð äóðäñàí îð÷óóëãóóäûí îëîíõèéã íýðò ìîíãîë÷ ýðäýìòýä, ýñâýë ìîíãîë ãàðàëòýé ñóäëàà÷èä õèéñýí áèëýý.

Èõ Ìîíãîë Óëñ áàéãóóëàãäñàíû 800 æèëèéí îéí æèëä Ìîíãîë Óëñûí Èõ ñóðãóóëèéí ýðäýìòýí áàãø íàðûí ñàíàà÷èëãààð ìàíàé àõìàä îð÷óóëàã÷ Í.Äîðæãîòîâ, íýðò äèïëîìàò÷, òóðøëàãàòàé îð÷óóëàã÷ Ç.Ýðýíäîî íàð “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî” çîõèîëûã àíãëè õýëýýð îð÷óóëàí ãàðãàñàí áºãººä ñàÿõàí óóë îð÷óóëãûí õî¸ð äàõü õýâëýë óíøèã÷äûí ãàðò î÷îîä áàéíà.

Ìîíãîë Óëñûí Èõ Ñóðãóóëèéí ýðäýìòýí áàãø íàð ýíýõ¿¿ îð÷óóëãûã õèéõ òàëààð ñàéõàí ñàíàà÷ëàãà ãàðãàæ, ìîíãîë òóóðãàòíû àëäàðò ò¿¿õýí òóóëüñèéã àíãëè õýëòýí îëîí îðíû óíøèã÷äàä õ¿ðãýõ áîëîìæ îëãîñîí íü íýí ñàéøààëòàé õýðýã áîëæýý. Ýíýõ¿¿ îð÷óóëãà íü ìîíãîë õýë ñî¸ë, ¸ñ çàíøëàà ñàéí ìýääýã ìîíãîë õ¿í “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî ñóäëàà÷ ýðäýìòäèéí îðîëöîîòîéãîîð õèéãäñýí ó÷èð ºìíº ãàðñàí áóñàä îð÷óóëãóóäààñ èë¿¿ îíîâ÷òîé, ñàéí áîëñîí ãýæ ¿çýõ ¿íäýñòýé áàéíà.

Îð÷óóëàã÷èä “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî”-íû ìîíãîë îð÷óóëãóóä áîëîí óðüä ºìíº ãàðñàí àíãëè îð÷óóëãóóäûí ¿ã, ¿ã ¿ã¿¿ëáýð á¿ðèéã õàðüöóóëàí íÿãòàëæ ¿çýýä, õàðü õýëíèé ñýòãýõ¿éãýýð áóóëãàñàí ¿ã õýëëýã¿¿äèéã íü ìîíãîë àõóé àìüäðàë, ìîíãîë õ¿íèé ñýòãýõ¿éí îíöëîãò òîõèðóóëàí îð÷óóëæýý.

Îð÷óóëàã÷ Í.Äîðæãîòîâ, Ç.Ýðýíäîî íàð óã çîõèîëûã îð÷óóëñàí òóðøëàãûíõàà òàëààð “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî çîõèîëûí ãàäààä îð÷óóëãà” õýìýýõ ýðäýì øèíæèëãýýíèé õóðàëä ñîíèðõîëòîé èëòãýë õýëýëö¿¿ëñýí áèëýý. Îð÷óóëàã÷ Ç.Ýðýíäîî ººðèéí èëòãýëäýý, “Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îî” çîõèîëûã ìîíãîë õ¿í, ìîíãîë ýõýýñ íü àíãëè õýëýíä àíõ óäàà îð÷óóëàõ õîâîðõîí çàâøààí òîõèîñîí þì. Ýíý áîë îíöãîé õàðèóöëàãàòàé, ºíäºð íýð òºðòýé ¿¿ðýã ãýäãèéã ã¿íýý óõààð÷ ºìíºõ îð÷óóëãàòàé õàðüöóóëàõàä æèíõýíý ìîíãîë ýõäýý íýí îéðõîí, ìîíãîë ¿ãèéí óòãà ñàíààã àëü áîëîõ çºâ îíîîæ èëýðõèéëñýí îð÷óóëãà õèéõ ãýæ áèä ÷àðìàéñàí” ãýæýý.

Ýíýõ¿¿ àíãëè îð÷óóëãûã íèéòýä íü àâ÷ ¿çâýë ººð íýã îëçóóðõóóøòàé òàë áîë ÌÍÒ-íä ãàðàõ îëîí çóóí îâîã àéìàã, õ¿íèé íýð, ãàçàð óñíû íýð òýðã¿¿òíèé áè÷ëýãèéã íýã ìºðººð æèíõýíý ìîíãîë õýëøèíæëýëèéí ¿¿äíýýýñ æèãäëýí òîãòîîæ ºãñºí íü ýðäýì øèíæèëãýýíèé ÷óõàë à÷ õîëáîãäîëòîé þì. Òóõàéëáàë õ¿íèé áîëîí ãàçàð óñíû íýðèéã õýâëýë á¿õýíä ººð ººðººð îðóóëñàí áàéäàã áºãººä ÿëàíãóÿà ãàäààäûí îð÷óóëàã÷ íàð áîë òóõàéí íýðèéí ãàðàë ¿¿ñýë, ýðòíèé áè÷ëýãèéí õýëáýð çýðãèéã ìýäýõã¿éãýýñ áîëæ ñàíààí çîðãîîð ÿíç á¿ðýýð áè÷ñýí áàéõ íü îëîíòîî áàéäàã. Õàðèí ýíý íîìä ýíý àíäóó òàøààã çàëðóóëàí öýãöëýæ ºãñºí áºãººä ýíý áîë òóñ íîìûí àëáàí ¸ñíû õÿíàí òîõèîëäóóëàã÷ààð àæèëëàñàí àêàäåìè÷ Ä.Òºìºðòîãîîãèéí äóíäàä ¿åèéí ìîíãîë õýëíèé íàðèéâ÷èëñàí ñóäàëãààòàé íÿãò õîëáîîòîé áàéíà.

“The Secret History of the Mongols” íîìûí àíãëè îð÷óóëãûí õî¸ðäóãààð õýâëýëèéí ýõèéã åðºíõèé óð õèéö, ºíãº, öààñíû õóâüä õóó÷íû íîì ñóäàðûí ä¿ð áàéäëûã ñàíàãäóóëàì áàéäëààð óðëàñàí íü óíøèã÷äûí àíõààðëûã òàòàõ ñîíèí ñîäîí áîëæýý.

Èéíõ¿¿ Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îîíû ñîíãîìîë ýõèéã àíõ óäàà ìîíãîë õ¿ì¿¿ñ áèå äààí îð÷óóëñàí òîìîîõîí òóðøëàãà áîëñîí áºãººä öààøèä ýíýõ¿¿ õýâëýëä ãàðñàí àëäàà ýíä¿¿ðëèéã äîð á¿ð íü íÿãòëàí çºâòãºæ äàõèí äàõèí õýâë¿¿ëæ îëíû õ¿ðòýýë áîëãîæ ãýìýýíý Ìîíãîëûí ýðòíèé óðàí çîõèîëûí íî¸í îðãèë áîëñîí Ìîíãîëûí íóóö òîâ÷îîã äýëõèéí àíãëè õýëòýí õ¿ì¿¿ñò òàíèóëàõàä ¿íýëæ áàðøã¿é ¿¿ðýã ã¿éöýòãýõ ó÷èðòàé áóÿíòàé ñàéõàí ¿éëñ áîëíî.

ÌÓÈÑ-èéí áàãø, õýëøèíæëýëèéí óõààíû äîêòîð

Æàíöàíãèéí Áàò-Èðýýä¿é